![]() |
|
Spaces home Moji's Live SpacePhotosProfileFriendsMore ![]() | ![]() |
Moji's Live Spaceเรื่อย ๆ เหนื่อยก็พัก
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
2/13/2008 วาเลนไทน์แล้วไปไหน?เอ๊ะ เหมือนจะจำรูปแบบคำถามสลับกับ "ตายแล้วไปไหน" พิกล ๆ... แต่ช่างมันเถอะ
เมื่อก่อนเรารู้สึกว่าเทศกาลวาเลนไทน์ที่ฉลองกันแบบวัยรุ่นเนี่ย มันดูดี มีสีสัน น่าสนุก และน่าตื่นเต้น เพราะคอยลุ้นว่าจะมีเพื่อนโสด ๆ ซื้ออะไรมาแจกเราบ้าง และเราก็ได้หาซื้อของขวัญฝากเพื่อนโสดด้วยเช่นกัน ซึ่งสมัยมัธยมนี่ ของที่ซื้อแจกกันก็ประมาณปากกา ดินสอ ไม่ก็การ์ดอวยพรแบบทำเอง หรือไม่ก็แจกแต่ขนมไปเลย (เหมือนจะเป็นเทศกาลปลอบใจคนโสดมากกว่าเทศกาลแห่งความรักนะ) แต่พอมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้ว น่าแปลกที่เริ่มรู้สึกเฉย ๆ กับวาเลนไทน์ เอ.... ไม่สิ เพิ่งมาเริ่มรู้สึกเฉย ๆ ได้สองปีนี่แหละ อาจจะเพราะเริ่มหมดมุกแล้วว่าวาเลนไทน์จะไปเดท ไปกินข้าวที่ไหน หรือจะซื้ออะไรให้แฟน... เพราะปีนี้ก็คบกันเป็นปีที่ 7 แล้ว
หรือไม่ก็เพราะเริ่มเป็นผู้ใหญ่.... ไอ้ความแฮปปี้หลั่นล้าตามเทศกาลเลิฟ ๆ เลยลดดีกรีลง...
พูดไปพูดมาเดี๋ยวจะกลายเป็นปลงสังขาร... รีบวกเข้าเรื่องวาเลนไทน์ดีกว่า
เราจำได้ว่าตอนเรียนปี 3 ไม่ก็ปี 4 ช่วงวาเลนไทน์มีคนเอาตุ๊กตาหมีมาวางขายหน้ามหาวิทยาลัย และด้วยความที่เป็นคนใจง่ายกับตุ๊กตายัดนุ่นน่ารัก ๆ
ก็เลยซื้อมา บ่อยครั้งที่เราเผลอซื้อตุ๊กตาทั้ง ๆ ที่ก็มีเยอะแล้ว และไอ้ตัวที่ซื้อมาใหม่ก็ไม่รู้จะเอาไปทำอะไร หรือเอาไปวางที่ไหน ตอนนี้เลยมีตุ๊กตาเต็มเตียงไปหมด (หลัง ๆ มันเยอะเกิน บางส่วนเลยต้องเอาไปใส่ถุงเก็บไว้ ป้องกันฝุ่นจับ) เจ้าหมีตัวนั้นเราเลยเอาไปให้แฟน แฟนก็ทำหน้าประหลาด ๆ (ผู้ชายตัวโต ๆ ได้ของขวัญวาเลนไทน์เป็นตุ๊กตาหมีตัวสูงไม่ถึง 1 ศอก ก็คงประหลาด...อยู่แล้ว)
ระหว่างนั้นมีครั้งหนึ่งที่เราไปต่างประเทศนาน ๆ คุณเธอ (ทำไมสรรพนามเรียกแฟนมันเหมือนเรียกผู้หญิงเลยฟะ แต่เอาเถอะ ก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร) ก็บ่น ๆ เหงา เราก็บอกว่า กอดตุ๊กตาหมีที่ให้แก้เหงาไปก่อนสิ ทางนั้นก็บ่นกลับมาว่า กอดแก้เหงาอะไร ตัวเปี๊ยกเดียว ไม่อุ่นสักนิด
แหม~~~~!!! อยากได้ตัวใหญ่ ๆ ก็ไม่รีบบอก คิก ๆ (อีนี่คิดเองเออเองคนเดียวค่ะ)
วาเลนไทน์ปีถัดมา เราเดินอยู่ที่สยามสแควร์ แล้วเห็นมีร้านขายตุ๊กตาลดราคา วางอยู่ที่โต๊ะหน้าร้าน ก็เลยเดินเข้าไปถาม ๆ ตกลงซื้อเจ้าตัวใหญ่มากค่ะ ใหญ่แบบว่า.... เวลาอุ้มเนี่ยโอบเอวหมีไม่รอบอ่ะ แล้วขากลับล่ะคะ ทำไง..... ทำไงอ้ะ.... แย้กกกก ซื้อโดยไม่คิดก็งี้แหละ แต่พอดีวันนั้นไม่แน่ใจว่าเรานัดคุณย่าไว้ หรือว่าเสี่ยงโทรเช็คแล้วคุณย่ากำลังจะกลับบ้านพอดี แต่สรุปว่าอาศัยติดรถคุณย่ากลับค่ะ คุณคนขับรถบอกให้เราเดินไปรอหน้าโอสถสภา.. เราก็หอบหิ้วเจ้าหมีอ้วนนี่ไปออกถนนฝั่งมาบุญครอง แล้วก็รอรถมารับตรงนั้น ฮ่า ๆ เลยกลับบ้านได้อย่างสวัสดิภาพ (ฟิ้ว)
พอวาเลนไทน์ก็หิ้วหมีอ้วนขึ้นรถคุณแฟนตอนเขามารับที่บ้านค่ะ หน้าตาตอนรู้ว่าเราซื้อมาให้เนี่ยฮาน่าดู... ยิ่งกว่าตอนให้หมีเล็กอีก ถึงจะซื้อใหญ่ ๆ มาเพราะเห็นบ่นว่าตัวเก่าเล็ก แต่จะบอกว่าไม่ได้ซื้อประชดนะเออ คือเห็นแล้วมันอยากได้ มันน่ากอด... ขนก็นุ่ม เลยซื้อมาน่ะค่ะ (นี่หล่อนตกลงจะซื้อให้แฟนหรือให้ตัวเองยะ) ปัจจุบันนี้หมีอ้วนตัวนั้นอยู่ที่บ้านแฟนค่ะ เรามีรูปถ่ายที่ระลึกที่ถ่ายในห้องนอนเราใบเดียว โชคดีที่ยังคุ้ยหาเจอจาก Harddisk ของ Desktop Computer เครื่องเก่าสมัยนู้นนนนนนน
เอามาให้ดูเล่นนะคะ จะได้กะขนาดถูก หุ ๆ
เจ้าตัวใหญ่นั่นแหละค่ะ ที่พูดถึง.... เวลานั่งก็สูงเท่าคนนั่งน่ะ
ปีนี้คงไปกินข้าวกันเฉย ๆ ไม่ได้ซื้ออะไรกระมัง.... หรืออย่างมากก็คงของเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ใหญ่เบิ้มเท่าเจ้าตัวนี้
แต่จนบัดนี้ก็ยังไม่รู้เลยล่ะว่าจะไปที่ไหน เอิ๊ก ><;;
2/11/2008 Vote Online จะไว้ใจได้ก๋า?ได้ยินเพลง "ปากแดง ๆ จะไว้ใจได้กา หน้าสวย ๆ จะไว้ใจได้กา ..." (จำเนื้อเพลงไม่ได้ ขออภัย) ลอยมาตามลม แล้วก็พาลนึกถึงการโหวตลงคะแนนทางอินเตอร์เนต... เวลามีประกวดอะไรก็ตาม ถ้ามีการโฆษณาประชาสัมพันธ์ทางอินเตอร์เนตแล้วล่ะก็ เพื่อความอินเทรนด์มักจะเปิดให้ผู้ชมทางบ้านร่วมสนุกด้วย ด้วยการโหวตลงคะแนนแก่ผู้เข้าประกวด ปัญหาของ Internet ก็คือ Anonymity สูง (ก็นั่งอยู่ตรงหน้าจอ แต่ไม่ได้เผยตัวตนให้ใครรู้ มันก็ย่อมเข้าข่าย "นิรนาม" อยู่แล้วล่ะเนอะ) ถ้าเราไม่บอก หรือบอกเรื่องโกหก อีกฝ่ายก็ไม่มีทางรู้ว่าตัวจริงของเราคือใคร อยู่ที่ไหน... จะไปตอบไปป่วนอะไรที่ไหนก็ไม่มีคนจับได้เมื่อแรกเห็น ยกเว้นถ้าสมัคร Account อะไรสักอย่าง แล้วใส่ข้อมูลตามจริง เอาไว้ ให้ใคร ๆ ตามมาดู สืบสาวราวเรื่องได้ว่าเราคือใคร ใส่รูปไว้ และอื่น ๆ อีกมาก อย่างเช่น Live Space แห่งนี้ แต่สำหรับอะไรที่สมัครไว้ใช้งานชั่วครั้งชั่วคราว หรือการที่โพสต์ข้อความ ใส่ชื่อได้โดยไม่ต้องล็อกอินน่ะ การจะปลอมตัวเป็นใคร มันก็ง่ายยิ่งกว่านั่งส้วม (ประโยคนี้ webmaster ของเว็บบอร์ดเกมแห่งหนึ่งเป็นคนพูดนะ เราเปล่า เราแค่ยกมาพูดซ้ำเท่านั้น ฮ่า) อย่าว่าแต่การโหวต ที่คนโหวตจะไม่มีการโชว์ชื่อแนบมาพร้อมคะแนนเล้ยยยย ของแบบนี้จะสมัครกี่ทีเพื่อปั๊มตัวตนขึ้นมาโหวตให้เพื่อนน่ะ ง่ายยิ่งกว่าง่ายข้างบนซะอีก สำหรับเราเอง เรื่องชิงโชคไปออสเตรเลียเนี่ย เราสมัครโหวตไว้ 2 ID ค่ะ เรื่องของเรื่องก็คือจำไม่ได้ว่าใช้อีเมลไหนสมัครไป ตอนล็อกอินก็เลยกรอกแล้วไม่ผ่าน (นี่แหละผลของการใช้ให้ browser จดจำค่าล็อกอิน....... แล้วดันโง่ไปลบ temp internet files) พอดีกำลังง่วง ๆ มึน ๆ เลยสมัครใหม่ (ก็บอกแล้วว่าสมัครใหม่ง่ายยิ่งกว่าอะไร) โดยที่ใช้เบอร์มือถือเบอร์เดิม มิได้โกงหรือตอแหลแต่อย่างใด (ที่จริงคือลองเชิงดู ว่ามันจะยอมให้สมัครมั้ย กะเต็มที่เลยว่ามันคงไม่ยอม เราจะได้มั่นใจว่าเคยสมัครไปแล้วโดยใช้เบอร์มือถือเบอร์นี้จริง ๆ จะได้กลับไปพยายามทู่ซี้ล็อกอินเข้าไปให้ได้) แต่ผลคือระบบมันให้สมัครค่ะ... แถมยังโหวตได้ด้วย ก็เลยเอ๋อ นึกว่ารอบที่แล้วที่จริงตอนสมัครกรอกเบอร์มือถือผิด พอพยายามล็อกอินใหม่เลยไม่ผ่าน ฮ่า ๆ... ดังนั้นเลยใช้ ID ที่สองนี้โหวตให้ชาวบ้านไปหลายวัน หลายจึ้กอยู่ แต่พอเข้าไปเช็คอีเมล์ดี ๆ ใน Junk Mail ดันมีข้อมูลที่ระบบส่งมาแบบอัตโนมัติ... พบว่าทั้งเมลและเบอร์มือถือของ ID แรก ไม่ได้กรอกผิดแต่ประการใด ก็แสดงว่าอิฉันสมัครซ้ำน่ะสิ... เอ๊า แล้วจะให้กรอกเบอร์มือถือทำลิงอะไรคะนี่ ในเมื่อใช้ซ้ำได้ งี้ใคร ๆ มีเบอร์มือถือเบอร์เดียวก็สมัครซ้ำได้ไม่รู้จบอ่ะดิ บ๊ะ... มิหนำซ้ำล็อกอินหนึ่ง ๆ สามารถโหวตได้ทุก 3 ชั่วโมง อร๊าย.... อะไรกันนี่ แค่ 1 ครั้งใน 24 ชั่วโมงมันก็ย้ำคิดย้ำทำมากพอแล้วนะคะ ที่จริงควรให้โหวตได้คนเดียวครั้งเดียวด้วยซ้ำ แต่มันก็คงยากอ่ะนะ เพราะเว็บนั้นไม่ได้เชื่อมโยงกับดาต้าเบสผู้ใช้งานของ Live อย่างเป็นทางการเสียด้วย เพราะงั้นคงแยกแยะลำบากว่าใครคือใคร ซ้ำหรือไม่ซ้ำ พอดูเว็บการประกวดแล้วเลยแอบหงุดหงิดงุงิ ที่เห็นบางคนปั่นคะแนนกันอย่างน่าเกลียด (เจ้าตัวอาจจะไม่ได้ปั่นเอง แต่เพื่อน ๆ ใจดี ช่วยปั่น) คือหลาย ๆ คนนะคะ เราเข้าไปอ่านแล้วก็รู้สึกว่าอืม เขียนดี รูปสวย space น่าสนใจ เล่าเรื่องสนุก ก็สมควรได้คะแนนเยอะ ๆ เป็นร้อยเป็นพันแล้วล่ะค่ะ ถ้าคนไหนเราอ่านแล้วชอบเราก็ตอบ comment ให้เค้า (จะได้ชื่นใจ ว่ามีผู้อ่านติดตามผลงานอยู่ และจะได้มีกำลังใจเขียนอีกเยอะ ๆ) แล้วก็โหวตให้ด้วย แต่บางคนนี่ ติดหนึ่งในสิบซะเปล่า แทบไม่มีอะไรเลย.... จริง ๆ ค่ะ ไม่ได้เกี่ยวกับท่องเที่ยวอะไรเลย คือเราก็เข้าใจอ่ะนะ ว่าใน Space ของแต่ละคน มันก็ต้องเขียนเรื่องที่ตัวเองสนใจ จะให้เขียนเรื่องท่องเที่ยวเหมือนกันทุกคนเป็นไปไม่ได้ แต่ผู้เข้าประกวดบางคนก็แสนดี อยากชิงโชค เลยใช้ความพยายามอันน่านับถือ เริ่มเขียนเรื่องท่องเที่ยวเอาในช่วงนี้เลย (จากเมื่อก่อนเขียนเรื่องอื่น หรือเขียนเรื่องเที่ยวแค่นิดหน่อย) ก็ดีค่ะ อ่านแล้วสนุก เห็นถึงความตั้งใจจริง สมควรได้คะแนนโหวตแล้วล่ะ หรือบางคนเรื่องเก่าที่เขียนไม่ได้เกี่ยวกับท่องเที่ยวหรอก เป็นแค่คนชอบถ่ายรูปอะไรสวย ๆ เท่านั้น แต่ก็อุตส่าห์อัพรูปที่ไปเที่ยวมา แล้วใส่คำบรรยายให้ด้วย เอ้า ดีเหมือนกันค่ะ ได้ดูรูปสวย ๆ ไม่ได้เขียนเป็นย่อหน้า เป็นหน้า เป็นปึก อาจจะเพราะไม่ค่อยมีเวลา เราก็ไม่ว่ากัน ขอดูภาพสวย ๆ แทน มันก็ทำให้ได้เห็นบรรยากาศ "การท่องเที่ยว" ของเค้าอ่ะนะ บางคนขยัน ถึงขนาดทำ slide โชว์ กิ๊บเก๋ยูเรก้า หรูหราอลังการมาก เราเห็นแล้วอ้าปากหวอ (ด้วยความที่เป็นคนโลว์เทค ไม่เคยใช้ของพวกนี้ประดับบล็อก...) เพราะงั้นผู้เข้าประกวดสองแบบนี้ เราก็กดโหวตให้เหมือนกัน แต่กับทั้งสองแบบที่ว่ามา เราว่าเทียบแล้ว คนที่เขียนเรื่องท่องเที่ยวมานาน มีทั้งภาพ และคำบรรยาย หรือบาง entry ไม่มีภาพ มีแต่เรื่องเล่า แต่ก็เขียนติดต่อกันมานาน เขียนอย่างสม่ำเสมอ แบบนี้มันน่าให้คะแนนมากกว่าตั้งเยอะ เหมือนเป็นคนชอบท่องเที่ยวมาตั้งนานแล้ว (หรือถึงไม่เที่ยวก็บันทึกอะไรใส่ digital live ไว้นาน ตรงตามคอนเซปท์การประกวดพอดี) และยิ่งอ่านแล้วก็รู้สึกว่าเค้าเขียนแบบเป็นธรรมชาติ ไม่ได้เขียนเพื่อส่งประกวด บางทีของแบบนี้มันทำให้ซาบซึ้งได้มากเป็นพิเศษอ่ะนะ เพราะงั้น space ที่เข้าข่ายที่ 3 นี่แหละ ที่เราต้องกลับมาโหวตให้ซ้ำ ๆ ทุกวัน (โหวตเมื่อนึกออกและไม่ขี้เกียจนะ ประมาณวันละ 2 คะแนน เพราะแบบว่าจะให้มานั่งเฝ้า โหวตทุก 3 ชั่วโมงไม่ไหวอ่ะค่ะ ไม่ได้ว่างขนาดนั้น (เอาเวลาไปเล่นเกมซะหมด?) ฮา) แต่ก็มีผู้เข้าประกวดอีกแบบ คือร้อยวันพันปีไม่เคยเขียนอะไรใส่ blog ใน space เลย พอลงประกวดก็ระดมอัพรูปเต็มไปหมด.... แหม ได้ดูรูปสวย ๆ ก็ดีอ่ะ แต่มันยังไม่โดนใจ ฮื่ออออออ มันไม่เข้าตาอ่ะค่ะ ไม่เข้าตากรรมการอย่างอิฉันเลยจริง ๆ หรือผู้ประกวดอีกแบบ แบบที่ไม่แม้แต่จะอัพรูป...ก็มีนะคะ เขียนอะไรไว้ก็ไม่รู้... หรือไม่เคยเขียนเลยก็มีอีกเช่นกัน แต่คะแนนสูงมาก (มะ มะ มาจากหนายยยย) เรารึหลงดีใจ เห็นหน้าใหม่พุ่งแรงแซงทางโค้ง มาขึ้นหน้า 1 ของผู้ประกวดที่ได้คะแนนโหวตมากที่สุด ก็คลิกเข้าไปดู... แล้วก็ต้องหน้าเหี่ยวกลับออกมาด้วยความผิดหวัง เพราะมันไม่มีอะไรให้อ่านหรือให้ดูเลย ในฐานะเป็นผู้ชมทางบ้าน แหมมันอยากทำเสียงจิ๊จ๊ะออกปาก แสดงความไม่พอใจเสียจริง และในฐานะกรรมการตัวน้อย ๆ ที่ส่งเสียงด้วยการโหวต ของดออกเสียงเจ้าค่ะ คะแนนชั้นเธออย่าหวังจะได้กิน... สงสัยมีดีแค่เพื่อนเยอะ หลับตาโหวต ไม่สนใจเนื้อหา และที่แย่กว่านั้นก็คือ (ทำไมอิฉันบ่นยาวนัก ประกวดก็ไม่ได้ประกวดกะเค้าซะหน่อย ยังจะจู้จี้อีก...) ระบบของเว็บนั้นค่อนข้างแย่ค่ะ เว็บโหวตน่ะค่ะ การ browse หาผู้เข้าประกวดค่อนข้างมีปัญหา คืออย่างเวลาคลิกจะดูผู้เข้าประกวดแบบเรียงลำดับตามคะแนน มันจะให้ดูได้แค่หน้า 1 ค่ะ พอคลิกเลือกหน้า 2 มันจะกลับไปเรียงตามความใหม่แทน...... ฮู้ยยย ขัดใจ๊ขัดใจ!!! แต่ ขัดใจอยู่ได้แค่ 3 วัน (พี่ใจคงใสนิ้ง มันแผล่บ โดนขัดนาน 3 วัน กร๊าก มุกควายมากตู) พอลุง อุ๊บ พอพี่บาสบอกว่า เว็บมันไม่เขียนให้ browser จำค่า เราก็เลยเห็นทางสว่าง ในเมื่อมันไม่เขียน เราก็กำหนดค่าซะเองซะ!!! คือเราก็ไป copy URL ของหน้า 2 เฉพาะตรงส่วนที่กำหนดหน้า คือ &page=2 มาแปะต่อท้าย URL ของหน้าเรียงแบบตามคะแนน หน้า 1 ซึ่งเดิมคือ ...site/space_search_result.php?tx_search=&type_search=2 ก็จะกลายเป็น ...site/space_search_result.php?tx_search=&type_search=2&page=2 เป็นการกำหนดค่าในหน้าจอของเรา ว่าให้มันพาเราไปที่หน้า 2 โดยเรียงผู้เข้าประกวดแบบตามคะแนนนะ! และถ้าจะดูหน้าสาม ก็แค่เปลี่ยนเลข 2 เป็น 3 และจะดูหน้าต่อไปก็รันเลขไปเรื่อย ๆ ฉะนั้น ตั้งแต่เมื่อวานเป็นต้นมา อิฉันจึงสามารถกดดูผู้เข้าประกวดอันดับต้น ๆ ได้ตามใจชอบ! จากเดิมที่สำรวจนู่นนี่ได้ไม่ทั่วถึง เป็นการลำเอียง (เพราะเฉพาะคนได้คะแนนมาก กับคนที่ใหม่ที่สุด จะได้มาอยู่หน้าแรก ๆ) ตอนนี้เลยหายลำเอียงไปบ้างละ เพราะทำให้ผู้ชมทางบ้านอย่างเรา สามารถพิจารณาผู้เข้าประกวดได้ในวงกว้างขึ้น ไม่ใช่แค่ 10 คนที่นำโด่งเท่านั้น อิ ๆ ช่วงนี้ก็เลยเป็นโรคจิต วัน ๆ ไม่ทำอะไร นั่งดู space ชาวบ้านไปเรื่อย ฟังดูแย่เนอะ.... 2/7/2008 ไม่ต้องโหวตนะคะ เดี๊ยนไม่ได้สมัครจะประกวดคือหลวมตัวไป "ลงทะเบียนร่วมสนุก" กับโครงการประกวด space ท่องเที่ยว เพื่อชิงรางวัลไปออสเตรเลีย.... ที่สมัครเพราะนึกว่ามันให้สมัครเพื่อโหวต จะเข้าไปโหวตให้คนอื่นค่ะ แต่พอลงทะเบียนเสร็จ ล็อกอินเข้าไป ทั้ง ๆ ที่หน้าต่าง welcome มันบอกว่า
คุณได้เข้าสู่ระบบแล้ว
ขอเชิญคุณร่วมโหวตให้คะแนนกับ Windows Live Space ได้เลยค่ะ ขอให้คุณเป็นผู้โชคดีได้รับรางวัลจากการโหวตนะคะ แต่อิฉันก็โหวตไม่ได้ค่ะ กดโหวตแล้วมันทวงให้ล็อกอินอยู่ยิก ๆ ไม่เลิก แต่พอกรอกข้อมูล e-mail กับเบอร์มือถือไปตามที่สมัครไว้ มันก็บอกว่า ผิด! ไม่ให้เข้า! เอ๊าาา อะไรของมัน.... หลังจากที่งมอยู่นานพลางฮึดฮัดหงุดหงิด (โมโหหิว) ก็ค้นพบว่า อิฉันน่ะโง่เองเจ้าค่ะ มันต้องสมัครตรง Voter (คือข้างหลังของหน้าต่างล็อกอินที่ขึ้นมาหลังจากพยายามกดโหวตนั่นแหละ) ต่างหาก ดันไปสมัครสมาชิกตรงผู้เข้าประกวดมันก็เลยโหวตไม่ได้น่ะสิ....
เข้าไปกดแก้ไขข้อมูลก็หาที่ถอนตัว ลบ space ตัวเองออกจากผู้เข้าประกวดไม่ได้... บ๊ะ อายเค้าน่า...
เอาเป็นว่าไม่ต้องโหวตนะคะ อายเค้า...
แต่ยังข้องใจไม่หาย... ในเมื่อการลงทะเบียนส่วนนั้นมันไม่ได้ใช้โหวต แต่ทำไมพอล็อกอินเข้าไปมันถึงขึ้นข้อความว่า...
คุณได้เข้าสู่ระบบแล้ว ขอเชิญคุณร่วมโหวตให้คะแนนกับ Windows Live Space ได้เลยค่ะ ขอให้คุณเป็นผู้โชคดีได้รับรางวัลจากการโหวตนะคะ จะขึ้นแบบนี้มาทำยาอะไรคะ? อิฉันล่ะง้งงง
โมโหนะคะ ทำให้โง่อยู่ได้ตั้งนานสองนาน อดคิดไม่ได้ว่าทำโครงการใหญ่ขนาดนี้ทั้งทีไม่น่าปล่อยให้พลาดขนาดนี้ได้ มันชวนเข้าใจผิดมาก ๆ เลยนะนั่น แก้ซะเถอะค่ะไอ้ welcome message ที่ชวนสับสนแบบนั้นน่ะ
(โหมดพาลค่ะ โมโหหิวแล้วพาล ตัวเองโง่เองแต่จะโมโหคนอื่นอ่ะ ก๊าก ๆ ๆ ๆ)
(เคืองอ่ะ)
(เคืองที่โชว์โง่) 5/17/2007 "Meet Your Daemon"Found an interesting quiz on a movie's homepage.
This is my result.... I had tried it many and many times because I want to see a wolf daemon...
But guess what... all my attemps gave me one of the tigers. (Yeah I tried to vary my answer while keeping it true or relatively true.)
อยากได้หมาป่าอ้ะ....แต่ทำตั้ง 8 รอบละได้แต่เสือ แง่งๆๆ....
ลองเข้าไปดูตาม link นี้ได้น่อ แล้วก็ช่วยปรับเสือของเราให้เป็นเสือที่ตรงกะเราจริงๆหน่อย
เพราะแบบว่า ตอบเอง 20 คำถามมันอาจจะเข้าข้างตัวเองเกินไปไรเงี้ย ฮ่าๆ
อยากรู้ว่าเพื่อนมองเราเหมือนที่เรามองตัวเองป่าว อิอิ
ของเราได้เสือชื่อ Sergius >> http://www.goldencompassmovie.com/?100575
5/3/2007 Death Tag (language: Thai)มาจะกล่าวบทไป.... เพิ่งสำเหนียกว่าตัวเองก็มี log ใน spaces นี่หว่า! ไม่ได้แตะมากี่ปีแล้วเนี่ย! จ๊ากกกกก
พอดีว่า เพื่อนรักคนหนึ่งพูดขึ้นว่า จะเอา Death Tag ที่อัพใน exteen มาแปะใน spaces ด้วย เราก็เลยเกิดอาการ "ขี้ลอก"ซินโดรม ขอเลียนแบบด้วย!
*tag นี้เริ่มจากการที่มีคนพูดว่า "น่าจะทำ Death Tag แข่งกับ Wedding Tag" ถามเรื่องความตายแทนการแต่งงาน เราก็เลย ปุริ๊งปริ๊งๆๆปิ๊ง! พรของเจ้าสมปรารถนาแล้ว ณ บัดนี้! ทำการสถาปนา tag ขึ้นมาซะเลย 1 หัวข้อ (ที่ออกแนวโรคจิต?) แล้วก็เอาไปแพร่ใน exteen ซะเลย ฮ่าๆๆ
----------------------------------- Death Tag : ถ้าให้เลือกวิธีตายได้.... การตายตามประเภทต่างๆต่อไปนี้ ในแต่ละประเภท คุณอยากตายแบบไหน (เพราะเหตุใด) 1. ตายตามธรรมชาติสังขาร (เช่น ป่วยตาย แก่ตาย) 2. ตายด้วยอุบัติเหตุ (เพิ่มเติมหน่อย...อุบัติเหตุในครัวเรือนก็เรียกว่าอุบัติเหตุนะ หรือลื่นหัวแตกตายก็เรียกอุบัติเหตุ ไม่จำเป็นต้องเป็นอุบัติเหตุแบบแรงๆ ตายดัง ระเบิดระเบ้อ รถคว่ำ เครื่องบินตก มีเพื่อนร่วมทางไปปรโลกด้วยมากกว่า 20 คนเน้อ) 3. ตายเพราะถูกประหารชีวิต 4. ตายเพราะถูกสัตว์ฆ่า (ไม่จำกัดสปีชี่ย์ - โฮโมซาเปี้ยน ซาเปี้ยน [มนุษย์] ก็นับเป็นสัตว์) 5. ตายเพราะภัยธรรมชาติหรือปรากฏการณ์ธรรมชาติ 6. ตายด้วยอัตวินิบาตกรรม (ฆ่าตัวตาย) 7. ตายเยี่ยงวีรบุรุษ(วีรสตรี) 8. แล้วถ้าตายแบบผู้ร้ายล่ะ?
10. ตายแบบไหนที่คิดว่าไม่เอาเด็ดขาด ประมาณว่าตายแบบอื่น 100 ครั้งก็ได้แต่แบบนี้ครั้งเดียวก็ไม่เอา ----------------------------------- Tag นี้เนื่องจากขอร้องแกมบังคับไปแล้วหลายคน ใน exteen ตอนนี้จึงไม่บังคับ ใครเข้ามาอ่านเจอถ้าสนใจอยากเล่นมั่งก็เอาคำถามไปได้เลยนะคะ ตามสะดวกค่ะ หุๆๆ 11/22/2005 บล็อกที่โดนดอง forgotten blogI've forgotten I had a blog in MSN space, LOL.
ลืมไปแล้วนะเนี่ยว่ามีบล็อกอยู่ใน MSN ด้วย ฮ่าๆๆ
ก็ดองต่อไป.....
วันนี้มาอัพเดทแค่เป็นพิธีเท่านั้นแหละ เอิ๊กๆ
Not much to say, except, "I still am alive wahoo~(but my work is killing me)"
So now please excuse me, I'm going back to forgetting about my blog again, hehehe.
4/27/2005 in Maui, HawaiiStill on vacation in Hawaii. Weather is nice here. Sunny but also windy, so it's not as hot and as humid as in Thailand. Went to the top of the 10,000-something-foot-high mountain (extinct volcano) called "Haleakala" which means "House of the Sun." I must admit I was overwhelmed by the beauty of the scenery up there. I enjoy height, I would say. Very lovely view from up there.
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||